Zij is de dochter van de wind
De wind is haar vader
Ze laat zich meevoeren met de wolken
met wapperende haren
de regen huilt haar tranen
de wind slaat ze met harde vlagen
neer op de aarde
de zon streelt haar natte wangen
warmde haar koude hart
als ze blij is plukt ze sterren
als ze boos is
smeekt ze
aan vader wind
laat de wolken botsen
laat het bliksemen en donderen
aan de verschrikkelijke sneeuwman
die in zijn hart een goedige
brombeer is
vraagt ze om witte donzige wolkjes
die dan door de wind
als sneeuwvlokjes
neer gedwarreld worden
Haar vader is de wind
haar moeder is de aarde
haar tranen zijn de zee
en haar hart is vurige liefde
zo fluistert ze door haar leven
woelig waaiend
met wapperende haren
en soms windstil
Ik ben de dochter van de wind
en zo klinkt mijn fluister
Whisperingwind
